Ziekten van de hond

Zieke Hond

Honden kunnen vatbaar zijn voor bepaalde gezondheidsproblemen. Niet alle honden krijgen onderstaande ziekten maar het is belangrijk om van hen op de hoogte te zijn als u dit huisdier overweegt.

Een losse knieschijf (patella luxatie)

Bij een losse knieschijf of patella luxatie schuift de knieschijf (de patella) naar links of rechts en komt de knieschijf naast de knie te liggen. Dit wordt meestal veroorzaakt door een aangeboren anatomische afwijking. Hierdoor wordt de stand van de gehele poot afwijkend, waardoor de knieschijf een verkeerde plaats inneemt. Klachten worden vaak vanaf een leeftijd van ongeveer 1 jaar oud opgemerkt. Het plotseling optrekken van een van beide achterpoten tijdens het lopen of rennen of het mank lopen met een of beide achterpoten zijn symptomen van een losse knieschijf. U contacteert dan best uw dierenarts. Deze aandoening is goed te opereren.

Ziekte van Calvé-Legg-Perthes

De ziekte van Calvé-Legg-Perthes is een heupaandoening door onvoldoende bloedtoevoer naar de kop van het dijbeen. Hierdoor past de kop van het dijbeen niet goed meer in de heupkom.  Dit leidt tot artrose van het heupgewricht, wat kreupelheid en pijn veroorzaakt. Om het misvormde gewricht te herstellen is een operatie nodig, waarbij meestal de heupkop geheel verwijderd wordt.

Heupdysplasie (HD)

Heupdyspasie of HD is een aandoening van de heupen. Bij een afwijking aan het heupgewricht kan uiteindelijk artrose ontstaan. Het is voor 30 procent een erfelijke aandoening. Het wordt dan ook ten sterkste afgeraden om met honden te fokken die HD hebben. Ook overgewicht en foutief gebruik van voedingssupplementen kunnen HD veroorzaken. Daarnaast is ook overmatig bewegen zoals springen of traplopen een belangrijke factor in de ontwikkeling van HD. Tegenwoordig kan uw hond met HD een kwalitatief en pijnloos leven leiden. In sommige gevallen is het zelfs te genezen. De behandeling bestaat voornamelijk uit: – Medicatie – Gewichtsbeperking – Beweging en rust – Voeding en voedingssupplementen

Hartruis

Hartruis wordt veroorzaakt door een verstoring van de bloedstroom door de kamers van het hart. Ze zijn een indicator dat er mogelijk een ziekte of aandoening van het hart is die moet worden gecontroleerd en behandeld.

Allergieën

Honden reageren soms allergisch op hun voeding of omgeving. Bij een allergische reactie  vertonen ze dezelfde symptomen als bij mensen: niezen, geïrriteerde ogen, jeuk, haaruitval en/of lusteloosheid. De behandeling varieert afhankelijk van de oorzaak en kan dieetbeperkingen, medicijnen en veranderingen in de omgeving omvatten.

Cataracten

Gedeeltelijke of volledige dekking van de ooglens. Het is de belangrijkste oorzaak van verminderd of verdwenen gezichtsvermogen bij honden. Afhankelijk van de ernst kan deze aandoening soms operatief worden verwijderd.

Kanker

Kanker is de meest voorkomende ziekte en de belangrijkste doodsoorzaak bij honden. Symptomen die kunnen duiden op hondenkanker zijn onder meer abnormale zwelling van een pijnlijke plek of bult, zweren die niet genezen en verlies van eetlust. Ook bloedverlies uit lichaamsopeningen, aanhoudende kreupelheid en problemen met ademhalen, urineren of ontlasten kunnen wijzen op kanker. Mogelijke behandelingen zijn chemotherapie, chirurgie en medicijnen.

Hypothyreoïdie

Aandoening van de schildklier. Symptomen zijn onder meer het verlies van de ondervacht, kreupelheid, loom- en traagheid. Teven met hypothyreoïdie worden niet loops. Deze aandoening wordt meestal behandeld met medicatie.

Progressieve Retina Atrofie (PRA)

Erfelijke oogziekte die blindheid veroorzaakt. Sommige rassen ontwikkelen al vroeg symptomen terwijl het bij andere verschillende jaren kan duren voordat zich de eerste problemen voordoen. Eerst wordt de hond nachtblind en vervolgens verslechteren de ogen gelijktijdig. Baasjes hebben vaak niets door omdat de hond zijn omgeving gewoon is en zijn weg nog steeds goed kan vinden. De diagnose PRA kan alleen door oogonderzoek worden vastgesteld. Er is geen behandeling voor deze aandoening.

Hernia

Bij een hernia scheurt het bindweefsel van de tussenwervelschijf en komt de gel-achtige kern naar buiten. Deze massa kan dan op het ruggenmerg of een zenuw gaan drukken. Hernia ’s komen bij honden het meest voor in de nek of rug. De symptomen zijn afhankelijk van de plaats van de hernia. Bij druk op het ruggenmerg zullen verlammingsverschijnselen optreden bij één of meerdere poten. Soms sleept een poot slechts lichtjes over de grond of is er wat moeite bij het bewegen van de nek, waardoor de aandoening niet snel vastgesteld wordt door het baasje. Behandeling is afhankelijk van de ernst van de hernia en kan absolute rust, ondersteuning/ontlasting, medicatie of chirurgie bevatten.

Hemorragische gastro-enteritis (HGE)

Deze ziekte veroorzaakt braken en bloederige diarree. Overige symptomen zijn verminderde eetlust, vocht of water braken en lusteloosheid. Het is belangrijk dat de hond zo snel mogelijk naar de dierenarts wordt gebracht. Indien er sprake is van HGE zal hij een intraveneus infuus krijgen om gehydrateerd te blijven, net als antibiotica en aanvullende medicatie. Als de hond niet snel behandeld wordt zal hij uitgedroogd raken en kan hij overlijden.

De ziekte van Von Willebrand

Bloedaandoening die het stollingsproces van de hond aantast. Symptomen zijn langdurig en overmatig bloeden bij een verwonding. Ook bloedneuzen, bloedend tandvlees en bloed in de ontlasting kunnen wijzen op de ziekte van Von Willebrand. Deze aandoening kan niet genezen worden. Het kan echter wel onder controle gehouden worden door het hechten van verwondingen en het toedienen van bloedtransfusies of bloedplasma met stollingseigenschappen. De hond dient ook bepaalde medicatie te vermijden.

Auto-immuun hemolytische anemie (AIHA)

Een ziekte waarbij de rode bloedcellen door het eigen lichaam worden afgebroken. Honden met deze ziekte hebben bloedarmoede. Symptomen zijn bleke slijmvliezen, een slechte eetlust, koorts en geelzucht. Behandeling bestaat voornamelijk uit medicatie. In ernstige gevallen waarbij de hond lijdt aan levensbedreigende bloedarmoede wordt een bloedtransfusie toegediend.

Sebaceous adenitis (SA)

Wanneer een hond SA heeft, raken de talgklieren in de huid ontstoken en worden uiteindelijk vernietigd. Deze klieren produceren meestal talg, een vette afscheiding die helpt voorkomen dat de huid uitdroogt. Symptomen zijn een droge, schilferige huid en haaruitval bovenop het hoofd, de nek en de rug. Ernstig aangetaste honden kunnen een verdikte huid en een onaangename geur hebben. Uw dierenarts zal een biopsie van de huid uitvoeren als zij SA vermoedt en zal vervolgens verschillende behandelingsopties met u bespreken.

Pemphigus foliaceus

Auto-immune aandoening waarbij het lichaam antistoffen maakt tegen lichaamseigen eiwitten. Symptomen zijn blaren en met etter gevulde bultjes op de huid waarna er zich korstjes, haaruitval en een schilferige huid vormt.

Systemische lupus erythematosus (SLE)

Ernstige auto-imuunziekte waarbij verschillende organen kunnen aangetast worden. Honden met SLE kunnen ook antilichamen hebben tegen hun eigen rode bloedcellen en zo bloedarmoede krijgen. Er kunnen ook stollingsproblemen ontstaan. Symptomen van een hond met SLE zijn koorts, pijnlijke gewrichten, vermoeidheid en slechte eetlust. De symptomen van lupus kunnen opkomen, vervolgen verdwijnen om na een tijdje weer terug te komen maar meestal gaat de aandoening niet over. SLE is moeilijk te behandelen, wanneer de hond heel ziek wordt is medicatie noodzakelijk.

Maagdilatatie-volvulus

Een levensbedreigende aandoening waarbij de maag opzwelt met gas of lucht en vervolgens draait. De normale terugkeer van bloed naar het hart wordt belemmerd, de bloeddruk daalt en de hond raakt in shock. Zonder onmiddellijke medische hulp kan de hond doodgaan. Wanneer uw hond een opgezwollen buik heeft, buitensporig kwijlt en kokhalst zonder te moeten overgeven is het belangrijk om hem zo snel mogelijk naar de dierenarts te brengen.
 

Leave a Comment

Your e-mail address will not be published. Required fields are marked *